Porady podróżnicze dla Wybrzeża Amalfi

Włochy posługują się euro, a ceny na menu, etykiecie czy w kasie już zawierają 22-procentowy podatek VAT (10% w hotelach i restauracjach), więc rachunek jest dokładnie taki, jak cena na wywieszce. Napiwek to zwyczajowo zaokrąglenie o 5-10%, wręczane wprost obsłudze, nigdy 15-20%; do rachunku dolicza się też opłatę za nakrycie w wysokości 1-4 €. Płatność kartą jest normą niemal wszędzie, choć w małych miasteczkach przyda się trochę gotówki. Ruch odbywa się prawostronnie, a droga SS163 jest wąska, kręta i taszczona wzdłuż klifu, z parkingiem rzadkim i drogim (3-6 €/h); Positano i Amalfi zamykają centrum dla pojazdów spoza listy mieszkańców.

Na wybrzeże dolatuje się na lotnisko Neapol Capodichino, a na miejscu obowiązuje komunalna taksa turystyczna 1,50-5 € za noc, płatna na miejscu. Włochy należą do Unii Europejskiej i strefy Schengen: zasada 90 dni na 180 dla ruchu bezwizowego, dowód osobisty wystarcza obywatelom UE/EOG/Szwajcarii, paszport dla pozostałych; system ETIAS jeszcze nie obowiązuje. Nic z tego nie zmienia się szczególnie w Positano czy Ravello: same widoki i szlaki są ogólnodostępne, płatne bywają jedynie parkingi i niektóre plaże, natomiast sezonowe odwołania promów latem to kwestia fali, a nie waluty czy wizy.